Naar de kust

Na drie weken (hard) werken op de farm bij Stuart zijn we verder getrokken richting kust. In de laatste week hebben we de dome weer opgebouwd samen een nieuw stel vrijwilligers, Manon et Olivier uit Frankrijk. Zij hadden al door Spanje en Portugal gereisd en vrijwilligerswerk gedaan. Tijdens het werk hebben we muziek en weetjes uit onze Nederlandse en Franse cultuur uitgewisseld, dit was erg gezellig. Toen de dome helemaal klaar was heeft Josh hem ingewijd door een prachtig gedicht van Robert Frost (The Road Not Taken) voor te dragen. Hij had speciaal voor ons een Franse en Nederlandse vertaling geprint, deze kregen we van hem. Vrijdag nog gezamenlijk geluncht in Oliviera ter afsluiting van onze periode daar, leuke gesprekken en tips gekregen over mooie locaties en mogelijke werkplekken. We hebben beloofd nog een keer terug te komen bij Stuart en Mark, hij vertrouwde ons toe dat we in zijn top 5 van favoriete vrijwilligers staan!

Dit weekend afgereisd naar Aveiro, een tip van Josh. Het wordt het Venetië van Portugal genoemd vanwege de grote gondels die door de kanalen van het stadje varen. Aan alle bruggetjes hangen vrolijk gekleurde linten, iedere kleur heeft een betekenis en mensen zetten er hun naam op of wensen iemand hiermee het beste toe. Het zorgt voor een bijzondere sfeer, daarbij was het heerlijk weer. 

Op zoek naar speciaalbiertjes hebben we kleine kroegentocht gehouden en zeer bijzondere Portugese biertjes geproefd. We genoten ook van de typisch Portugese taferelen en gesprekken om ons heen. We kennen inmiddels steeds meer losse woordjes, de uitdaging wordt om er zinnen van te maken, we blijven oefenen!

Vanmorgen nog even genoten van een folklorefestival, waarin gedanst, gezongen en historische gebruiken uitgebeeld werden. De dames hadden te kleine slippers aan, dit bleek handig te zijn bij het klepperen in de maat van de muziek, het zag er wel pijnlijk uit vonden wij. 

Nu aangekomen op een tokkie-camping, waar we de achterstallige was hebben gedaan. Alles hangt heerlijk te wapperen aan de lijn in de zon en een stevige bries. Toen we er net stonden en de boel aan het installeren waren kwam onze Duitse buurman vragen of onze kat nieuwsgierig was. Heuh??? Ja hoor, Abel liep vrolijk bij hun in de camper rond te snuffelen! Gelukkig vonden ze het niet erg, Abel is altijd welkom geven ze aan. 

Morgen rijden we een klein stukje verder naar een plek in de duinen, gaan we eindelijk de Atlantische Oceaan weer zien, heerlijk!