12-12-2025: trouw & rouw

Vanuit een besneeuwd Nederland blikken we terug op een veelbewogen maand. 

Na onze laatste blog vulden we de dagen op een relaxte manier: rustig opstaan en ontbijten, daarna het dal in naar de Quinta en daar klussen tot de zon onder ging. Waaraan klusten we dan zoal? Het bed en de kast zeer grondig ontdoen van minimaal 30 jaar stof/zand; het in elkaar knutselen met behulp van resthout en buizen (allemaal gevonden in de schuur)  van een composttoilet; de rotsen ontdoen van mossen; het bosmaaien van het terrein rondom de Quinta. Dat is nog steeds 'work in progress'. We ontdekten dat we goed in de gaten worden gehouden door onze Duitse bovenbuurman; hij stuurde het volgende bericht aan ons: 'Ik zie je bezig met de bosmaaier, dat kan makkelijker! Je kunt een mannetje met trekker inhuren en die heeft het in een halve dag klaar voor 40 euro per uur!' 
Nu weten we zeker dat hij ons bespied met verrekijker, daar waren we al op voorbereid door Ulrike. Hij bedoelt het goed (denken en hopen we). 

10 december togen we naar Porto (slechts 3 uur rijden) om Kelly (dochter) van het vliegveld te halen, heerlijk om haar weer te zien! We hebben meteen Porto bezocht, wat een bijzondere stad aan de Douro! Prachtige oude bruggen, zeer zomerse sfeer met een heerlijk zonnetje. Zo zomers dat er een zonnebrillenverkoper op Adriaan afkwam en een hem een bril aanbood met de gefluisterde woorden: 'hasjies?' Hahahah, we kwamen niet meer bij!  We hebben heerlijk aan de kade op het terras gezeten met uitzicht op de rivier en de wijn(port)huizen, begeleid door live-muziek. Een hele fijne dag zo samen!
Kelly mag logeren in het guesthouse van onze lieve vrienden Josh&Veronika, waar wij samen met haar ontbijten en van daaruit leuke uitstapjes maken. Wat Kelly niet wist en wij wel: haar vriend Teun was ook onderweg naar Portugal en heeft als een malle Frankrijk en Spanje doorgecrosst om maar zo snel mogelijk bij zijn lief te kunnen zijn. Toen hij binnenkwam (Kelly dacht dat het de loodgieter was) was de verrassing compleet, geweldig!

Samen met Kelly en Teun naar een leuke hippie-kerstmarkt geweest in buurt, waar onze vriendin Faith ook met haar heerlijke producten stond (kombucha, kimchi en veel gefermenteerde groenten). Faith zag er met haar kerstmuts en superleuk kerstjurkje geweldig uit, dit wilde Jessy even op haar beste Engels benadrukken: 'Oh Faith, you look awful!' Geschokte blikken alom, Jessy kon wel door de grond zakken, ze besefte meteen dat ze 'awesome' bedoelde! Het bleef de running gag de dagen erna! Ook met Kelly lekker geklust in de Quinta, samen een een tussenmuur gesloopt, lekker bateren samen! Toen Teun het terrein opreed was hij ontroerd door de idyllische plek waar volgens hem een geweldige energie te voelen was, dit kunnen wij beamen! Teun bood meteen aan ons te helpen met klussen, wat we met beide handen aannamen. Zondag 14 december zouden we optreden met ons koor, Teun en Kelly wilden graag komen kijken.

Dit liep anders, we kregen bericht van Jessy's zus Corinne dat papa Cees zich niet goed voelde en erg benauwd was. Ze was veel bij hem en we hebben 11 december nog hen beiden gevideobeld, pa zat nog vol grapjes maar gaf wel aan dat hij 'geen 100 procent was'. De dag erop hebben we ook nog contact gehad en bleek dat pa snel achteruit ging. Op 12 december, onze trouwdag, is hij rustig ingeslapen. Dank zij Corinne konden we het hele proces meemaken.

We besloten om zo snel mogelijk terug te keren naar Nederland; Jessy is met Kelly teruggevlogen en Adriaan is met Abel gelijk vertrokken met de camper. We hebben heel mooi afscheid kunnen nemen van pa waar we helemaal vrede mee hebben, 97 jaar is een hele respectabele leeftijd om naar 'wolk 1665' over te gaan, waar mariniers hem zullen verwelkomen.

We hebben met de camper drie weken op een camping in Doetinchem gestaan, en het werd steeds kouder! Toeval bestaat niet, we gingen voor het eind van het jaar nog even op de koffie bij een lieve zangvriendin, die ons spontaan haar huis aanbood. Zij is begin januari  vertrokken naar Zuid-Afrika voor drie maanden, dit doet ze ieder jaar. Wat een luxe, we hebben verwarming, een heerlijke douche en familie op fietsafstand. En de winkel om de hoek! Dit houden we wel een maandje vol, rond februari pakken we de camper weer in en rijden we (misschien via Granada, daar ligt ook sneeuw op de berg!) rustig terug naar ons geliefde Portugal. Daar ontmoeten we Teun weer, die heeft aangeboden vast een begin te maken met elektra en plafond van onze Quinta, superlief! En we ontmoeten zoon Niels, die ook door het Portugal-virus is aangestoken en nu in de Algarve campert totdat de temperatuur in het midden weer aangenamer wordt. Dan komt hij ook helpen, gezellig!

We kijken ernaar uit om weer met ons koor te gaan zingen, we hebben helaas de resterende kerstoptredens gemist, op naar de voorjaarsoptredens!
En natuurlijk hebben we er veel zin in om verder te gaan met ons huisje, er is nog genoeg te doen! 

Liefs
J&A&A