We hebben de 'Veleta' gedanst :)

Dag lieve lezers,

Een bijzondere dag beleefd in Antequera, waar we het Azacabar hebben bezocht, een vesting uit de elfde eeuw dat voor een groot deel is gerestaureerd. Daarna hadden we nog een kwartiertje over om de bijzondere Iglesia Del Carmen te bezichtigen, een heel imponerend altaarstuk waar we wel even stil van werden. 

Daarna doorgereden naar een heuse camping, met een douche!!! Wat een luxe, heerlijk. We kwamen op zondag aan, de camping zat bomvol Spanjaarden in hun stacaravans. Voor de campers was er net een nieuwe plek aangelegd bovenop de heuvel met uitzicht op het stuwmeer. 
Maandagochtend was de camping ineens uitgestorven, op drie campers na. Abel voelde zich king of the camping, helaas dacht een zwerfkat hier anders over. Hij liet Abel op niet te verstane wijze merken dat dit zijn territorium was. Gelukkig kwam Adriaan tussenbeide en heeft ons stoere katertje behoed voor nog meer klappen. 

De dag erna vol goede moed begonnen aan een fikse bergwandeling. Er was regen op komst en er was gewaarschuwd voor glibberige paden. Doorlopen dus. Ware het niet dat het pad steeds lastiger werd, compleet met een hangladder en beugels aan de rotswand om omhoog te komen. We wisten dat we hetzelfde pad ook weer moesten afdalen, klimmen is dan toch makkelijker. Toen de afgrond wel heel dichtbij kwam en het pad steeds smaller werd én de wolken nog donkerder, besloten we om rechtsomkeert te maken. Achteraf een goede keus, de voorspelde tijd van de wandeling bleek erg rooskleurig ingeschat te zijn, we denken door een sportieve twintiger. Desondanks genoten van het klimmen en klauteren en de prachtige rotswanden en kloven waar we doorheen liepen. 

In de verte zagen we het hooggebergte bij Granada, de Sierra Nevada, al liggen, compleet met besneeuwde toppen. Eindelijk konden we onze skispullen uit de garage halen en op weg gaan naar ons eerste ski-avontuur in Spanje. 
Na dertig kilometer de berg op met verbluffend gemak (leve onze stoere Volkswagen!) kwamen we op een camperplek op de top terecht. Het stormde behoorlijk, toch werd er wel geskied. Helaas de volgende dag niet vanwege de toegenomen wind. Gelukkig de dag erna wel en hebben we heerlijk geskied over lange goed geprepareerde pistes, fijne lange afdalingen met telkens geweldig uitzicht over Andalusië. Zo genoten dat we nog een dag extra zijn gebleven. Dat was een cadeautje, volop zon en nauwelijks wind! We skieden op de Pico Veleta en het hoogste punt was 3200 meter, het voelde als het dak van Europa, heel bijzonder!
We misten alleen de Oostenrijkse sfeer, vooral bij de apres-ski! Geen glühwein, jägertee, apfelstrudel of Tiroler gröstl. De Alhambra Reserva smaakte dan wel weer prima, een heerlijk biertje uit deze streek. 

We zijn bewust het weekend niet op de berg gebleven, we hadden gelezen dat het dan erg druk werd. Toen we vanmorgen de berg afreden, kwam ons een file van auto's tegemoet terwijl het dorp al vol zat. Blij met onze keus, we zijn afgedaald naar de kust en aangekomen in Adra, waar we aan de Middellandse Zee staan. Een mooie route via de A7, die helemaal langs de kust loopt. We weten nog niet wat de volgende etappe gaat worden, wordt weer vervolgd!