Panne of toch niet?

In de buurt van Maçon hebben we genoten van de gastvrijheid van Huub die ons een plek gaf op zijn terrein. Hij is daar in zijn uppie een boerderij aan het opknappen en vind het leuk als er mensen langskomen. We hebben de avond gezellig met Huub en een vriendin van hem, die ook met de camper langs was gekomen doorgebracht. Tijdens de route naar Huub was ons campertje bij iedere rotonde steeds meer aan het ratelen als we linksom stuurden. Dat klonk niet goed! 

De volgende ochtend zijn we voorzichtig doorgereden naar Charavines. Een leuk dorpje aan een meer waar we een weekend op de camping municipal hebben gestaan. We konden sowieso niet weg want op zondag was de markt op de straat waar we doorheen moesten. Bovendien stonden we naast een garage dus we wilden tot maandagochtend wachten met verder rijden. Een deskundig advies leek ons noodzakelijk voor we verder gingen. Zondag dus eerst nog maar over de markt gestruind en een fikse berg-boswandeling gemaakt van een kilometer of 15. Prachtige uitzichten en pittige afdalingen. 

Maandagochtend 08:00 uur: aangeklopt bij de garage. In mijn beste Frans uitgelegd wat er aan de hand was volgens ons. De beste man had het mega-druk en wilde om 10 uur wel even een rondje rijden en kijken wat er aan de hand kon zijn. Over drie weken (!) kon hij dan een eventuele reparatie uitvoeren. Om 10 uur weer langsgegaan en een rondje over de rotonde gereden. Zijn conclusie: 'la boit de vitesse'  oftewel de versnellingsbak zorgde voor het ratelend geluid. Op zijn advies reden we naar een Volkswagengarage in Voiron. Ook daar weer een rondje rotonde maar geen mogelijkheid om de camper te repareren: de brug kon niet hoog genoeg. Dan maar naar Grenoble waar ze wel campers op de brug konden krijgen. Daar kregen we te horen dat de eerstvolgende reparatie al in december (!!!) plaats kon vinden. Gelukkig was er wel een monteur die - hoe verrassend - een rondje over de rotonde mee wilde rijden. Hij dacht dat het aan het achterwiel lag. Helaas was de brug bezet, dus haalde hij een krik om even onder de camper te kijken. En gelukkig zag hij waar het aan lag: het pootje van het level-systeem (om de camper waterpas te zetten) kwam in de scherpe bochten tegen de band aan. Poeh hé, was dat alles? De banden wat harder gepompt en binnenkort ergens een haakse slijper versieren om een randje van het pootje af te slijpen. 

Heel opgelucht zijn we dezelfde middag nog doorgereden naar Visan. De weg daarheen had heel wat haarspeldbochten en hoogteverschillen, maar daar kwamen we nu met veel minder geratel overheen. We staan nu op een wijngaard tegenover een lavendelveld. Hoe Provence wil je het hebben? Deze middag weer een fikse wandeling gemaakt door de wijngaarden en waren gelukkig net op tijd terug voor een degustation (wijnproeverij). De oude wijnboer was kort van stof maar schonk alles wat ze te bieden hadden. Met twee lekkere flesjes wijn (niet meer omdat de camper anders misschien te zwaarbeladen wordt) weer terug naar de camper waar we heerlijke geroerbakte franse spruitjes hebben gegeten. Morgen even bijkomen en bedenken wat de volgende stap wordt. A bientôt.