Never a dull moment

Allemaal een fijn nieuwjaar gewenst! We pakken de draad weer op in Tomar, het stadje van de Tempelieren. Het Convento Christo is inderdaad indrukwekkend, vooral in de kerk weet je niet waar je kijken moet, zoveel zichtbare historie. Wat ons nog meer pakte was het 6 km lange aquaduct dat naar het kasteel liep. Het is nog steeds intact na 500 jaar. We zijn er naartoe gewandeld, een bijzondere constructie! We stonden op een oude stadscamping, een soort opvangplek voor zowel luxe camperaars als voor mensen die overleefden in hun aftandse busjes. 

Daarna doorgereisd naar Cabação en Mora, waar we op een speciaal aangelegde camperplek buiten het dorp terechtkwamen. Zeer rustig en mooi tussen de parasoldennen. De accu's laden nu prima op dus kunnen we langer off-grid staan. En we zijn old school met onze aangeschafte fluitketel thee en koffie aan het zetten, dat scheelt veel stroom. 
We hebben een mooie wandeling gemaakt langs de fluvia, het eerste gedeelte liep over vlonders, daarna werd het een smal paadje tussen grote cactussen en dicht struikgewas. Op de terugweg zagen we een bordje met 'montado', dus konden we terug via de heuvels. Dat dachten we. Na een paar honderd meter was het pad afgesloten met een hek. We hadden geen zin om terug te lopen en vonden een alternatief pad. Vrolijk liepen we door, echter werd het pad een wildwissel en werden de braamstruiken steeds opdringeriger. En dat terwijl we een korte broek aan hadden! Om weer bij de rivier te komen bleven we de zwijnenpaadjes volgen, al lukte het ons niet om op onze buik onder de struiken door te tijgeren. Uiteindelijk konden we ons naar beneden laten glijden tussen de grote cactussen en rotsblokken door. Zo werd een rustige middagwandeling een spannend jungle-avontuur. 

Oud en nieuw hebben we doorgebracht in Coruche. We stonden hier op een festivalterrein naast de Lidl, super! ;)
Ook hier weer het dorpje verkend en flink gewandeld in de omgeving. Het wemelt hier van de kurkeiken, dit is terug te zien in de souvenirshops waar werkelijk alles van kurk te krijgen is. Wij beperken ons tot het afsluiten van de wijnfles, ook lekker. 

Na de rust van het platteland zijn we in een opwelling afgeslagen naar Lissabon. In de schaduw van het Benfica-stadion vonden we  een parkeerplek. Winkelcentrum en metro op 100 meter, ideaal. Maar wat een cultuurschok, de drukte (het was natuurlijk nog vakantie) en chaos in de smalle, steile en ongelijke straatjes. Daarnaast genoten we van de sfeer, de historie en de lekkere speciaalbiertjes. Wat ons opviel was dat de koffie veel minder lekker was en drie keer zo duur. 

Nu staan we weer heerlijk rustig op de Quinta Fransisco bij Évora, waar we zo gaan genieten van een heuse sauna en hottub! Dit alles in de stromende regen, de zon laat zich voor het eerst even niet zien. 
We zijn te gast bij een Mirko en Lola en hun zoontje, die hier een paradijsje hebben. Morgen trekken we weer verder zuidwaarts via de N2, op weg naar nieuwe belevenissen.