Further on up the road

Lieve lezer,

In Adra stonden we op 50 meter van de Middellandse Zee, windkracht 9 zorgde voor een stormachtige ervaring. We werden bijna zeeziek in de camper en als de deur open moest hadden we ons volle gewicht nodig om hem tegen te houden, dat zag er erg komisch uit! 
Lekkere biertjes gedronken op een winderig terras, het bleek dat de biertjes bijna gratis waren als je er tapas bij nam, dus ook nog heerlijk zitten snacken. 

Daarna richting Mojácar, een pittoresk dorpje boven op de berg. Er ging zelfs een lift naar boven. Prachtige steegjes en doorsteekjes waar we heerlijk gedoold hebben en genoten van de prachtige vergezichten. We waren blij dat het laag-seizoen was, lekker rustig. Het kleine museumpje bezocht, wat een inkijkje was in het leven op de berg in de afgelopen honderd jaar. Ook een galerie binnengelopen, waar prachtige kleurrijke foto's te zien waren van het Moorse festival dat elk jaar in juni plaatsvindt. Mojácar is gesticht door de Moren, wat overal in het dorp terug te zien is.
We ontdekten naast de camperplek een gemeentelijk zwembad en dachten: heeeeej, daar kun je douchen! Dus eerst noodgedwongen een uur baantjes getrokken, compleet met verplichte badmuts!
Toen heerlijk gedoucht en lekker haartjes gewassen, we kwamen weer helemaal fris en fruitig bij de camper waar Abel zoals gewoonlijk weer slapend de wacht had gehouden.

Via FB een leuke oprit gevonden in Hondon de los Frailes, waar we mochten staan op de finca van Paul en Hilda, die sinds oktober zijn geëmigreerd en druk bezig zijn met verbouwen. Van daaruit een pittige wandeling gemaakt door de bergen achter hun huis. We moesten deze helaas twee keer afbreken omdat het pad naast het ravijn te smal werd of ontbrak. Ook was er een pad omhoog dat zo steil ging over losse steentjes zonder houvast... je snapt het al.
Als troost in het dorpje een lekkere tapas-plank met biertje genomen in de zon, heerlijk!

Het bleek dat we heel dichtbij Benidorm zaten, waar we normaal gesproken met een grote boog omheen zouden rijden. Ware het niet dat Jessy hier 40 jaar geleden een van haar eerste buitenlandse vakanties heeft gevierd. Oud-Benidorm had toen enorme indruk gemaakt, ze was benieuwd of er nog iets te herkennen was. Een camperplek gevonden waar net een plaatsje was vrijgekomen, het was alsof we in een volksbuurt terecht kwamen. Camper aan camper, en allemaal Hollanders, die ook nog eens allemaal om een praatje verlegen zaten...  Dus snel de fietsen gepakt en gevlucht naar het strand en op zoek naar oud-Benidorm. De enige herkenning van Jessy was de rots in zee, die lag er nog.
Om het patroon niet te doorbreken zijn we op een terrasje neergestreken aan de boulevard en hebben zitten genieten van de bonte stoet mensen die langskwam. Engelsen in flatteuze shorts met melkbussen die nooit bruin worden, enorm veel mannenpaartjes die heerlijk liepen te flaneren en natuurlijk heuse Benidorm-bastards, compleet met scootmobiel!

De volgende dag gauw doorgereden naar Tavernes de la Valldigna. Dezelfde zee, hetzelfde strand, maar nu helemaal leeg! Ook de appartementen aan de kust stonden te wachten op de zomer, echt een slaapstadje. We stonden 'wild' op een barbecue-plek voor de lokale bewoners die hier gretig gebruik van maakten, compleet met muziek en gezelligheid. Toen het donker werd stonden we in ons eentje, heerlijk rustig na de drukke camperplek van Benidorm. Er was precies één restaurant open, laat dat nou net Indiaas zijn, Adriaan blij! De ober sprak geen Spaans, nauwelijks Engels maar het lukte ons om duidelijk te maken wat we wilden eten. Onder de felle tl-lampen hebben we heerlijk gegeten en kregen als nagerecht speciale Indiase thee en een mango-lassi, de ober vond leuk dat we open stonden voor zijn uitleg met handen en voeten. Smaakte erg lekker!

De dag erop kwamen we erachter dat Valencia erg dichtbij lag. Ondanks onze afkeer van drukke steden hadden we bij Valencia een ander gevoel. Ook omdat we gelezen hadden dat je er prima kon fietsen. Na wat zoekwerk door de drukte met grote rotondes een braakliggend terrein gevonden waar we op goed geluk al hobbelend de camper hebben neergezet. Fietsen afgeladen en op weg naar het centrum. We kwamen al snel bij een fietsroute door verschillende parken, hier werden we overrompeld door de muziek, dans, zang, sport en het geflaneer in de zon van de locals. Een heerlijke sfeer, waar we ons meteen bij thuis voelden. Overal even gekeken en genoten van de smeltkroes van culturen. Zo zagen we dansers uit Valencia, Bolivia en Peru en hoorden we een Oekraïense zanggroep. We waanden ons in een andere wereld, superleuk!
De stad zelf had een fijne atmosfeer, het was gezellig druk met markjes en de oude gebouwen maakten indruk. De enige smet; weer die Hollanders die we in een kroeg tegenkwamen terwijl Ajax-Feyenoord bezig was. Toch wel lol gehad en de Ajax-aanhangers waren uitgelaten blij met de winst. Jessy als fervent Feyenoord-fan zorgde voor wat tegengeluid, helaas mocht het niet baten. 

Daarna doorgereden naar de rust van het platteland, de nacht ervoor in Valencia was erg luidruchtig omdat we naast zo'n grote rotonde stonden. Ook startte er vroeg in de ochtend een graafmachine naast  ons op, leuk om zo gewekt te worden! Het terrein bleek ineens vol met auto's te staan, waardoor we er met veel gesteek nog net uit konden, pfiew! 
We kwamen aan op het terrein van een wijnboer, die er echter niet was. Even gebeld, en we mochten een nachtje blijven. Lekker relax-dagje gehad tussen de wijngaarden en lieflijke heuvels. Vanochtend afscheid genomen en als dank een paar flessen wijn gekocht, waardoor ons gratis verblijf toch nog prijzig werd. Leuk gesprek gehad met de oenologe en beloofd dat we nog eens terugkomen voor een proeverij.

En nu staan we een dorpje verder, Vilafamés. En niet zomaar een dorpje, ook deze staat op een berg. Met een burcht, kerken en een enorme rots, Rocca Grossa, 222 miljoen jaar oud! Weer een erg leuk dorpje met prachtige steegjes, we krijgen er geen genoeg van. Vanmiddag nog een mooie wandeling door de heuvels gemaakt tussen de bloeiende tijm en rozemarijn. Ook de amandelbomen lopen al uit en hebben prachtige bloesem, een feest voor het oog en een voorbode van de lente! Onderweg schoot een kudde Iberische steenbokken voorbij, we waren er stil van, prachtige dieren! 

Morgen nog een bergwandeling en kijken we hoe we dan verder rijden. Aangezien het weer hier overdag heerlijk is (de nachten zijn helder en koud) blijven waarschijnlijk nog even in deze streek. Tot later!