On the road again (leuk nummer!)

Na een maand in Nederland zijn we 23 (!) maart weer de grens met onze zuiderburen overgestoken. Snoet (promotie van Snuitje - hij doet het zó goed!) is weer opgelapt en afgestoft en klaar voor de volgende reis. En waar gaat die reis naar toe? Oh yeah, Portugal! Het land waar we ons hart aan verpand hebben. We gaan naar Josh & Veronika, om op hun huis te passen. Ze wonen vlakbij Stuart, waar we vrijwilligerswerk gedaan hebben. Josh is de bouwer van de dôme en helpt ons bij het zoeken naar een min of meer permanente plek om vaker in dit mooie land te kunnen verblijven. 

Via België zijn we via Normandie Frankrijk binnengereden, Quevauvillers  was de naam deze speldenprik op de kaart. We stonden middenin het gehucht op een pleintje, Snoet voelde al weer heel vertrouwd en het bed sliep heerlijk! Enige minpuntje; de deur kan ineens alleen maar met een sleutel worden geopend, wat betekent dat we ons zomaar een keer buiten kunnen sluiten, living on the edge! Daarna doorgereden naar Les Aspres, een lekker rustig plekje naast de glasbak én openbare toiletten!  Volgende stop was Veigne, waar je alleen met een pasje (kopen voor vijf euro) de camperplek op kon en je eerst een app moest downloaden. Nou doei, bekijk het maar! Doorgereden tot we een prachtige grote parkeerplaats zagen bij een ter ziele gegane supermarkt, hier was ruimte genoeg om de nacht door te brengen. Saillant detail; er stopte een trein naast de parkeerplaats, de reizigers  moesten door het gras lopen om in te stappen, van het perron geen spoor te bekennen.

Onderweg zagen we een prachtig landschap langs ons voorbijtrekken, lieflijke heuvels en veel groen. Een verrassend mooi Normandie, vooral de regio La Perche. 

Op zoek naar water (om te douchen) kwamen we terecht bij een kleine boerderij in Bénesse-Maremne. Eerst leek het verlaten, tot er een kromgebogen vrouwtje (heel klein) met een wandelstok naar ons toe kwam lopen. Vervolgens hield ze ons ruim een uur in haar snelste Frans (zonder gebit) aan de praat over allerlei soorten bomen die ze geplant had.  En over honden, vrachtwagens, paarden, papegaaien, ze hield niet op. Ondertussen liepen we het terrein met haar rond, uiteindelijk mochten we een plekje uitzoeken in het groen tussen de margrietjes. Na een heerlijke douche de volgende dag verkwikt weer verder gereden. 

De Spaanse grens overgestoken en neergestreken in Cicero, naast een padelbaan. Volgende dag met kloppend hart vol verwachting richting de Picos d'Europa gereden. De nacht ervoor had het flink geregend, maar onderweg door de bergen werd het steeds zonniger. Wat een magnifieke uitzichten!!! We zijn er nog stil van, prachtig! Nu staan we bij het stuwmeer in Riaño, midden in de Picos. Blij dat we deze toeristische route hebben genomen, morgen weer verder richting Chaves in Portugal. Daar zoeken we de N2 weer op, om ook het noordelijke deel te beleven, schijnt ook erg mooi te zijn. Ondertussen staan we alleen maar off-grid, dit gaat prima! Ook zijn we data-loos aan het reizen, wat een rust! Bij de Mac tijdens een kop koffie checken we onze mail en appjes, verder heerst er radiostilte, een aanrader!

De foto's volgen daarom ook wanneer we weer bereik hebben.

Groetjes en tot in Portugal!