Wat zoeken we eigenlijk?

Apart van elkaar hebben we opgeschreven wat onze wensen, bedenkingen en verwachtingen zijn van dit avontuur. Gelukkig komt het meeste bij beide lijstjes overeen.

We hopen de rust te vinden in het niet meer gebonden zijn aan een weekindeling, minder de druk te voelen om geld te verdienen (genoeg is genoeg), meer in het nu te zijn en de vrijheid van alleen de spullen te bezitten die je nodig hebt om van te leven.

Ook hopen we meer toe te komen aan onze hobbies/passies: houtbewerken, fotograferen, schrijven, kalligraferen, tekenen, handwerken, schilderen en natuurlijk muziek maken.

Waar de reis ons brengt? Geen idee. De wens is in eerste instantie niet eens om verre vreemde landen te zien, maar om ons thuis te voelen op de plek waar we zijn. Om nieuwe ervaringen op te doen en nieuwe mensen te ontmoeten.

Vooral zien we ook uit naar het samenzijn. En natuurlijk zullen we wel eens knallen, maar we hebben er een rotsvast vertrouwen in dat we dit avontuur samen in alle intensiteit gaan beleven.

Onze eerste stip op de horizon? We denken zuidwaarts richting Portugal. Het liefst een mooie route langs de Atlantische kust. En daar meteen een paar weken bij een agricultura (biologisch landbouwbedrijf) of een wijngaard onze draai te gaan zoeken/vinden. Als we onderweg wat anders tegenkomen: ook goed.

Angsten? Dat we te veel mee willen nemen. Dat we problemen krijgen met de bus. Dat het geld op raakt en we genoodzaakt zijn terug te gaan naar NL. Dat we ons fijne huis en tuin gaan missen (zie foto). Maar zoals ze zeggen: ‘Vaak bu’j te bange’. En natuurlijk denken we vaak aan het prachtige lied van Daniel Lohues: ‘Angst is moar veur eben, spiet is veur altied’.